معرفی فیلم I Feel Pretty
فیلم I Feel Pretty (سال 2018) یک کمدی سرگرمکننده است که در لایههای عمیقتر خود، مفاهیم مهمی مانند تصویر بدنی (Body Image)، اعتمادبهنفس، احساس ارزشمندی و شرم بدنی را بررسی میکند.
داستان درباره زنی به نام «رِنی» است که با وجود ظاهر معمولی، بهطور ذهنی خود را «کمارزش» و «نامطلوب» میبیند؛ تا اینکه یک تجربه ناگهانی نگاه او را نسبت به خودش تغییر میدهد.
1. خودانگاره چیست؟ | نکته کلیدی فیلم
خودانگاره یا تصویر بدنی، در روانشناسی به تصویری گفته میشود که فرد از بدن و ظاهر خود در ذهن نگه میدارد.
در فیلم I Feel Pretty، مشکل رِنی ظاهرش نیست؛ مشکل اصلی برداشت ذهنی او از خودش است.
این فیلم نشان میدهد:
انسانها معمولاً از «باورهای منفی درباره بدن» رنج میبرند، نه از ظاهر واقعی
احساس جذابیت، محصول تجربه درونی است
کسی که خودش را ارزشمند ببیند، دیگران نیز همین را در او میبینند
این همان چیزی است که در درمانهای مرتبط با Body Image مهم است.
۲. نقش تجربه در تغییر اعتمادبهنفس
در فیلم، رِنی بعد از یک ضربهی سر، ناگهان احساس میکند زیباست.
این اتفاق غیرواقعی است، اما یک پیام روانشناختی مهم دارد:
تغییر اعتمادبهنفس زمانی رخ میدهد که فرد یک “تجربه تحولآفرین” داشته باشد، نه صرفاً شنیدن جملات انگیزشی.
در روانکاوی به این پدیده Shift in Ego-feeling میگویند:
تغییر در احساسی که فرد نسبت به «خود» دارد.
این تغییر باعث: افزایش جسارت، حضور اجتماعی قویتر، کاهش شرم بدنی، و بالا رفتن احساس کفایت میشود، بدون اینکه ظاهر فرد تغییر کرده باشد.
۳. اعتمادبهنفس از ظاهر نمیآید؛ از ادراک میآید
یکی از پیامهای مرکزی فیلم I Feel Pretty این است که:
اعتمادبهنفس نتیجه نحوه فکر کردن درباره خود است، نه نتیجه زیبا بودن.
وقتی رنی خودش را ارزشمند میبیند: در کار موفقتر میشود، روابط اجتماعی بهتری میسازد، وارد رابطه عاطفی سالمتری میشود، و مهارتهایش بیشتر دیده میشود.
از دیدگاه روانشناسی اجتماعی:
اعتمادبهنفس روی رفتار تأثیر میگذارد و رفتار، نگاه دیگران را تغییر میدهد.
۴. شرم بدنی؛ عامل اصلی کاهش اعتمادبهنفس
قبل از تغییر، رِنی دچار Body Shame یا شرم بدنی است.
شرم بدنی معمولاً باعث: مقایسهگری مداوم، خودسانسوری، کاهش ریسکپذیری، کم شدن حضور در رابطه عاطفی، و دوری از موقعیتهای اجتماعی میشود.
فیلم با زبانی ساده نشان میدهد که شرم چگونه میتواند:
فرصتهای شغلی، کیفیت رابطه و رشد شخصی را محدود کند.
۵. پیام اصلی فیلم I Feel Pretty
این فیلم تلاش میکند یک حقیقت مهم را یادآوری کند:
احساس زیبایی از بیرون نمیآید؛ از درون شکل میگیرد.
هیچ تغییری در ظاهر رِنی رخ نداده، اما تجربه جدید باعث تغییر رفتار او شده.
رفتارهای جسورانه اعتمادبهنفس را تقویت میکنند.
ارزشمندی باید از نگاه خود فرد شروع شود، نه نگاه دیگران.
این پیام با اصول درمان تصویر بدنی و درمان عزتنفس کاملاً هماهنگ است.
۶. نکات قابل نقد از منظر روانشناسی
هرچند فیلم پیام مثبتی دارد، اما از دید علمی چند نکته قابل نقد است:
تغییر شخصیت در فیلم ناگهانی و غیرواقعی است.
ضربه به سر بهعنوان عامل تغییر، استعارهای اغراقشده است.
فیلم گاهی این پیام را میدهد که «فقط کافی است فکر کنی زیبایی»؛ درحالیکه درمان نیازمند فرایند عمیقتر است.
با این حال، فیلم نقطه شروع خوبی برای آموزش درباره Body Positivity و پذیرش بدن است.
جمعبندی
فیلم I Feel Pretty روایتی ساده اما آموزنده درباره این موضوع است که:
تصویر ذهنی ما از بدنمان، کیفیت زندگی ما را تعیین میکند.
خودانگاره منفی میتواند مانع روابط، پیشرفت و شادی شود.
و اعتمادبهنفس واقعی از تجربه و ادراک درونی شروع میشود، نه از ظاهر بیعیب
این فیلم برای افرادی که با تصویر بدنی یا اعتمادبهنفس مشکل دارند، میتواند یک منبع الهام و آغازگر گفتوگو باشد.
فیروزه سخندانی
روانشناس شخصیت و مشاور ازدواج
پژوهشگر و درمانگر مسائل جنسی


دیدگاهها بسته شده است